ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ, ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ,

ΟΡΙΣΜΟΣ

      Ο όρος αθλητισμός γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1894. Τότε δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ακρόπολις», προκειμένου να περιγραφεί η δραστηριότητα των αθλητών, η ενασχόληση με τα αθλήματα, και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από την εφημερίδα «Άστυ» . Εκείνος, όμως, που την καθιέρωσε ήταν ο Δημήτριος Βικέλας, στις 7 Μαΐου του 1895. Ωστόσο, αν η λέξη αθλητισμός έχει ηλικία μόλις 110 ετών, ο αθλητής είναι αρχαιότερος. Αυτός προέρχεται από το ρήμα ἀθλέω-ῶ, που πολλοί το ετυμολογούν από το όνομα του Αεθλίου, του γιου της Πρωτογένειας και του Δία. Γενικότερα αθλητισμός ονομάζεται το σύνολο των προσπαθειών που καταβάλλει ο άνθρωπος και των ασκήσεων που εκτελεί με σκοπό τη βελτίωση της σωματικής του κατάστασης και τη δημιουργία επιδόσεων.

ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΣΗΣ

Ψυχοσωματικός τομέας :

Ο αθλητισμός αναζωογονεί το σώμα και διασφαλίζει την υγεία του ατόμου. Εξασκεί τις σωματικές δυνάμεις και εξασφαλίζει ευεξία και καλή φυσική κατάσταση.

Εξασφαλίζει  αρμονική σωματική διάπλαση και παράλληλα εκλεπτύνει την ψυχή. Το όμορφο σώμα σχετίζεται με τη διαύγεια της σκέψης. 

Προφυλάσσει το νέο  από επιβλαβείς συνήθειες (π.χ. κάπνισμα, αλκοόλ) και από ανούσιες μορφές διασκέδασης. 

Αθλητισμός Γ' Λυκείου

Αθλητισμός είναι η συστηματική ενασχόληση και επίδοση σε αθλητικά αγωνίσματα. Ενώ, με τον ίδιο όρο αποδίδουμε, επίσης, το σύνολο των αθλητικών δραστηριοτήτων και την όλη οργάνωση του συστήματος αθλήσεως. 

Πρωταθλητισμός είναι η ενασχόληση με τον αθλητισμό που έχει υψηλούς στόχους, που στοχεύει σε υψηλές επιδόσεις και όχι στην προσωπική αναψυχή. 

Η προσφορά του αθλητισμού

Η ενασχόληση με τον αθλητισμό είτε αφορά κάποιο ομαδικό είτε κάποιο ατομικό άθλημα ωφελεί ποικιλοτρόπως το άτομο, αφού λειτουργεί ευεργετικά τόσο για τη σωματική όσο και για την πνευματική του υγεία. Ειδικότερα:

Σωματικά και πνευματικά οφέλη:

- Η συστηματική άθληση καθιστά εφικτή τη διαμόρφωση και διατήρηση ενός αρμονικού και καλοσχηματισμένου σώματος, προσφέροντας παράλληλα ευεργετική επίδραση στην υγεία του. Προκύπτει, μάλιστα, μια σημαντική ενίσχυση της δύναμης, αλλά και των δεξιοτήτων του ατόμου. 

Χρήσιμο λεξιλόγιο έκθεσης

    κατευναστικός - καθησυχαστικός   

    άπτεται           - αγγίζει-θίγει    

    επιφαινόμενος - επιφανειακός

    άμβλυνση        - περιορισμός

    πολυφωνία –ποικιλία ,πολυσχιδία

    συνδράμω    -    βοηθώ

    επαΐοντες     -    γνώστες-ειδικοί

    δυσμενής     -    αντίξοος

    δισταγμός    -    ενδοιασμός

    υποψία        -    υπόνοια

    σχηματίζω    -   διαμορφώνω

    εμπόδιο       -    τροχοπέδη

    μάστιγα        -   συμφορά

    αμείλικτος    -   σκληρός

    απέριττος      -   λιτός, απλός

    πιστοποίηση  -   επιβεβαίωση

    εισχώρηση    -   παρείσφρηση

    πενία            -   απορία-φτώχεια

    αμάθεια        -   σκοταδισμός

    αλλοτρίωση  -   αλλοίωση

    συγκυρία      -   σύμπτωση

    ζοφερός – ανησυχητικός, δυσοίωνος

    υποκειμενικός -  μεροληπτικός

    διακρίνω        -  συγχέω

    ελλειπτικός    -  αποσπασματικός

    απεικονίζω    -   αντανακλώ

    άλογος          -   παράλογος, άτοπος

    υποδαυλίζω   -   υποθάλπω-υποκινώ

    διαχωρισμός  -   διάκριση

Λεξιλόγιο έκθεσης

Κρηπίδα = βάση, στερέωμα

  Αδυσώπητος=  βίαιος, σκληρός

  Επίπλαστος = επιφανειακός, ψεύτικος

  Αμοραλιστής = ανήθικος

  Νουθεσία = συμβολή

  Αγαστή συνεργασία =τέλεια, ιδανική συνεργασία

  Εστιάζεται = επικεντρώνεται

  Κατατρύχομαι =μαστίζομαι, βασανίζομαι ,ταλανίζομαι

  Παρείσακτος =άχρηστος, περιττός, ανεπιθύμητος

  Κυνισμός = σκληρότητα, ωμότητα

  Παραχάραξη =διαστρέβλωση, παραποίηση

  Ανομολόγητος  σκοπός = κακός σκοπός

  Ποταπός = μηδαμινός ,ανάξιος

  Εδράζεται =στηρίζεται, βασίζεται

  Επάρκεια= πληρότητα

  Μάστιγα = απειλή

  Απεχθάνομαι =αποστρέφομαι

  Ευημερία = ευτυχία

  Ευπρεπείς = κόσμιοι

  Κυνισμός = σκληρότητα ,ωμότητα

  Έκλυση =χαλάρωση

  Αντιζυγίζω =αντισταθμίζω

Αντωνυμίες, Γλώσσα Β' Γυμνασίου

Οι αντωνυμίες διακρίνονται σε:


προσωπικές: εγώ, εσύ, αυτός
κτητικές: δικός μου, δική σου, δικό του
αυτοπαθείς: του εαυτού μου, τον εαυτό μου
οριστικές: ο ίδιος, η ίδια, το ίδιο / μόνος, μόνη, μόνο
δεικτικές: αυτός, -ή, -ό / τούτος, -η, -ο / εκείνος, -η, -ο / τέτοιος, -α, -ο / τόσος, -η, -ο αναφορικές: που / ο οποίος, -α, -ο / όποιος, -α, -ο / όσος, -η, -ο
ερωτηματικές: τι / ποιος, -α, -ο / πόσος, -η, -ο
αόριστες: ένας, μια, ένα / κανένας, καμιά, κανένα / κάποιος, -α, -ο / μερικοί, -ές, -ά / κάτι, κατιτί / τίποτε (-α) / κάμποσος, -η, -ο / κάθε / καθένας, καθεμιά, καθένα / καθετί / ο, η, το δείνα / ο, η, το τάδε / άλλος, -η, -ο 

Θέμα έκθεσης Γ' Λυκείου, Μνημεία, Πολιτιστική κληρονομιά

Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
Οι χώροι θέασης και ακρόασης που δημιούργησε η ελληνική αρχαιότητα αποτελούν για πολλούς λόγους μιαν από τις πιο σημαντικές ομάδες μνημείων της πολιτισμικής μας κληρονομιάς.
 Πρώτα απ’ όλα, γιατί οι χώροι αυτοί, ως τόποι μαζικής συγκέντρωσης, για θρησκευτικούς, πολιτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, εκφράζουν στην αρχιτεκτονική με τον προφανέστερο τρόπο τη δημοκρατική αντίληψη για τη ζωή και την έντονη αίσθηση κοινότητας που χαρακτήρισε τον αρχαίο βίο. Τα σχετικά αρχιτεκτονικά σχήματα εκείνης της δημιουργίας (θέατρα, βουλευτήρια κλπ.) εξακολουθούν μέχρι σήμερα να εξυπηρετούν ανάλογες δραστηριότητες.

Παράδοση, πανελλήνιες, γ' λυκείου

Να το παλιό θέμα των πανελληνίων εξετάσεων για την παράδοση

1.ΚΕΙΜΕΝΟ

Βρισκόμαστε σ' ένα σταυροδρόμι· δεν ήμασταν ποτέ απομονωμένοι· μείναμε πάντα ανοιχτοί σ' όλα τα ρεύματα. Ανατολή και Δύση· και τ' αφομοιώναμε θαυμάσια τις ώρες που λειτουργούσαμε σαν εύρωστος οργανισμός. [...] Συνταραζόμαστε κι εμείς, δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα, από διαδοχικές κρίσεις, αποκαλυπτικές εφευρέσεις και φόβους, που δεν αφήνουν τον ανθρώπινο νου να ηρεμήσει· σαν την καλαμιά στον κάμπο. Μπροστά σ' αυτά, τι μας μένει για να βαστάξουμε αν απαρνηθούμε τον εαυτό μας; Δε μένω τυφλός στα ψεγάδια¹ μας, αλλά έχω την ιδιοτροπία να πιστεύω στον εαυτό μας. 

Γλώσσα Γ' Λυκείου Επιστήμη Τεχνολογία

 ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Α. ΟΡΙΣΜΟΣ

           Επιστήμη είναι:

·         η πλήρης, ακριβής και σαφής γνώση των πραγμάτων.

·         η συστηματική και μεθοδική έρευνα που αναφέρεται σε ορισμένο το­μέα του επιστητού.

·         το σύνολο των ομοειδών γνώσεων, που συνδέονται οργανικά και συ­ντάσσονται με σκοπό την εξήγηση των φαινομένων στη φύση και την κοινωνία.

Κριτήριο αξιολόγησης Γ' Λυκείου Τεχνολογία

ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ανάμεσα στον πολιτισμό και στην Τεχνική υπάρχει μια τριμερής αντίφαση την οποία πρέπει να έχουμε υπόψη μας, αν θέλουμε να προσεγγίσουμε σωστά το πρόβλημα.
Ο τεχνικός κόσμος είναι ο κόσμος των υλικών πραγμάτων αποτελείται από υλικά πράγματα και έχει σχέση μ' αυτά. Η Τεχνική εγγυάται στον άνθρωπο μόνο την υλική ευτυχία που μπορούν να του εξασφαλίσουν τα υλικά αντικείμενα. Αλλά, η τεχνική κοινωνία δεν είναι μια αληθινά ανθρωπιστική κοινωνία, αφού βάζει σε πρώτη μοίρα τα υλικά πράγματα κι όχι τον άνθρωπο. Μπορεί μόνο να δράσει πάνω στον άνθρωπο, μειώνοντάς τον και βάζοντάς τον στο δρόμο του ποσοτικού. Η ριζική αντίφαση υπάρχει ανάμεσα στην τεχνική τελειότητα και την ανθρώπινη ανάπτυξη, επειδή η τελειότητα αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της ποσοτικής ανάπτυξης και κατ' ανάγκη στρέφεται αποκλειστικά προς ό,τι είναι μετρήσιμο. Αντίθετα, η ανθρώπινη τελειότητα ανήκει στο χώρο του ποιοτικού και στρέφεται προς ό,τι δεν είναι μετρήσιμο. Στην εποχή μας, η τεχνική ανάπτυξη μονοπωλεί όλες τις ανθρώπινες δυνάμεις, τα πάθη, τις διάνοιες και τις αρετές με τέτοιο τρόπο, που είναι πρακτικά αδύνατο να αναζητήσουμε και να βρούμε κάπου οποιαδήποτε καθαρά ανθρώπινη τελειότητα. Κι αν αυτή η αναζήτηση είναι αδύνατη, τότε δεν μπορεί να υπάρξει πολιτισμός με την καθαυτό σημασία του όρου.

ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΜΟΣ-ΜΑΖΟΠΟΙΗΣΗ

ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΜΟΣ-ΜΑΖΟΠΟΙΗΣΗ  

Για να προσεγγίσει κανείς τους όρους κομφορμισμός και μαζοποίηση θα πρέπει να ανατρέξει στη σχέση ανθρώπου – κοινωνίας αλλά και σε θέματα που μελετούν την ανθρώπινη προσωπικότητα και χαρακτήρα.

Επιστήμη και κοινωνική ευθύνη, Γλώσσα Γ' Λυκείου

ΕΠΙΣΤΗΜΗ- ΡΟΛΟΣ /ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ

Επιστήμη είναι η ορθολογική έρευνα του επιστητού με συγκεκριμένες μεθόδους, όπως

η παρατήρηση, το πείραμα, η υπόθεση και η επαγωγή, καθώς και το σύνολο των

τεκμη ριωμένων γνώσεων που απορρέουν από αυτή. Οι γνώσεις οργανώνονται σε

διάφορους τομείς (επιμέρους κλάδοι των επιστημών) και με αυτές οι επιστήμονες

επιχειρούν να ερμηνεύσουν τα φαινόμενα της φύσης και της κοινωνίας 

(φυσικοθετικές και κοινωνικές επιστήμες) ή την ανθρώπινη συμπεριφορά 

(ανθρωπιστικές επιστήμες).

Θανατική ποινή, Σχεδιάγραμμα, Γλώσσα Γ' Λυκείου

ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ     

 Αν και στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες η θανατική ποινή θεωρείται από πολλούς παρωχημένος τρόπος απονομής δικαιοσύνης, η διόγκωση της εγκληματικότητας στην εποχή μας επαναφέρει στο προσκήνιο προβληματι­σμούς και συζητήσεις, σχετικές με την ανάγκη επιβολής ή την κατάργησή της.

Κριτήριο αξιολόγησης Θανατική ποινή

Ας τελειώνουμε με τη θανατική ποινή

Κωστής Παπαϊωάννου, πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. ΤΟ ΒΗΜΑ, 07-12-1997

Η πρόταση των βουλευτών περί επαναφοράς της ποινής του θανάτου έφερε πάλι στη δημοσιότητα ένα θέμα που πιστεύαμε πως είχε θέση μόνο στα παράθυρα των τηλεοπτικών καναλιών, που επιδιώκουν να συνδυάσουν στυγερά εγκλήματα με υψηλή τηλεθέαση. Εντούτοις, αυτός ο διάλογος ενδεχομένως παρουσιάζει ενδιαφέρον, αν κρίνει κανείς και από το άρθρο του κ. Θ. Π. Λιανού στο «Βήμα» της 30ής Νοεμβρίου. Το άρθρο αυτό τελείωνε με τη φράση «θα ήθελα κάποιος που υποστηρίζει τη μη επαναφορά να εξηγήσει γιατί η κοινωνία μας πρέπει να σέβεται τη ζωή στυγερών φονιάδων».

Πολιτικός λόγος

Εκφραστικά µέσα

• Χρήση α' πληθυντικού προσώπου

• Πλεονασµοί και συνώνυµα • Βεβαιωτικές εκφράσεις που λειτουργούν (συχνά) ως επίκληση στο ήθος.

• Θαυµαστικές εκφράσεις που συχνά λειτουργούν ως επίκληση στην αυθεντία.

• Δεοντολογικές εκφράσεις µε τις οποίες προβάλλονται τα καθήκοντα των πολιτών.

• Συνθηµατολογία και επίκληση στο συναίσθηµα.

Ανάλυση της ύλης της Γλώσσας Γ' Λυκείου

Ι. ΠΕΙΘΩ      ΤΡΟΠΟΙ ΠΕΙΘΟΥΣ

Σελ. 12:   Επίκληση στη λογική –( επιχειρήματα-τεκμήρια)

                             ΕΙΔΗ   ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΩΝ

Σελ. 13:        ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ: παραγωγικοί ,

                                                                                επαγωγικοί, αναλογικοί

Σελ. 14:       ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ: κατηγορικοί,

                                                                                υποθετικοί, διαζευκτικοί

Σελ. 15: Σύγκριση συλλογισμού με κείμενο που περιέχει συλλογισμό (επιχειρήματα)

Σελ. 16: Εγκυρότητα, αλήθεια, ορθότητα επιχειρήματος

Σελ. 18: Βοηθητικά στοιχεία για την αξιολόγηση
Σελ. 20: Αξιολόγηση τεκμηρίων

Σελ. 21: Παραλογικοί συλλογισμοί

Σελ. 24: ΘΕΜΑ: Παιδεία (ανώτατη) – προβλήματα

Ανθρώπινα δικαιώματα, Γλώσσα Γ' Λυκείου

Ανθρώπινα δικαιώματα

«Τα δείγματα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις μέρες μας είναι πολλά και ανησυχητικά. Ποιες είναι οι προτάσεις σας για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Η εισήγησή σας να παρουσιαστεί σε σχετική εκδήλωση που οργανώνει το σχολείο σας (500-600 λέξεις)»

Ανθρώπινα Δικαιώματα, Γλώσσα Γ' Λυκείου

Η εμπειρία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου που σημαδεύτηκε από μια δίχως προηγούμενο υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής, έφερε στην επιφάνεια την ανάγκη προσδιορισμού και περιφρούρησης των βασικών εκείνων δικαιωμάτων που θα πρέπει να συνοδεύουν κάθε άνθρωπο σε όποια χώρα κι αν ζει. Η Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (1948) καθόρισε τα θεμελιώδη αυτά δικαιώματα, θέτοντας ένα πλαίσιο ομαλής κοινωνικής λειτουργίας απόλυτα επίκαιρο ακόμη και στις μέρες μας, αφού η διασφάλιση των ζητούμενων συνθηκών διαβίωσης και ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων παραμένει για μεγάλο μέρος του πληθυσμού μια επιθυμητή, αλλά μη πραγματοποιημένη κατάσταση.   

100 ενδεικτικές ερωτήσεις θεωρίας για τη γλώσσα Γ' Λυκείου

1. Να βρείτε τα δομικά στοιχεία της «χ» παραγράφου ή (εναλλακτική διατύπωση) Να βρείτε τη δομή της «χ» παραγράφου. (βλ. σχετικές ασκήσεις στο βιβλίο των Γλωσσικών Ασκήσεων σελ. 187-190).

Απάντηση: Βρίσκουμε στην παράγραφο που μας ζητείται τη θεματική περίοδο, τις

λεπτομέρειες και την κατακλείδα. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπάρχει κατακλείδα.

2. Με ποιο τρόπο έχει αναπτυχθεί η «χ» παράγραφος; Απάντηση:

 Οφείλουμε πρώτα να γνωρίζουμε τη σχετική θεωρία. Οι τρόποι με τους οποίους

αναπτύσσεται μια παράγραφος είναι: α) ορισμός, β) διαίρεση, γ) σύγκριση – αντίθεση, δ) αιτιολόγηση, ε) αίτια – αποτελέσματα, στ) αναλογία, ζ) παραδείγματα, η) συνδυασμός μεθόδων) (Έκφραση – Έκθεση Γ ́ Λυκείου, σελ. 283-285). Σε κάθε περίπτωση ο μαθητής οφείλει να δικαιολογήσει την απάντησή του. Σε αρκετές περιπτώσεις, επίσης, έχουμε περισσότερους από έναν τρόπους ανάπτυξης. Στις περιπτώσεις αυτές και στο τέλος της απάντησής του ο μαθητής πρέπει να αναφέρει ότι η παράγραφος αναπτύσσεται με συνδυασμό μεθόδων, αφού προηγουμένως τις έχει επισημάνει. Για να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η παράγραφος, πρέπει να γνωρίζουμε όλους τους παραπάνω τρόπους.

Οδηγός για την έκθεση

Πώς να γράφω εκθέσεις

        Γενικά

Κάθε άνθρωπος έχει την ανάγκη, να εκφράσει αυτό που σκέπτεται και αισθάνεται με τον προφορικό ή το γραπτό λόγο.

Επιθυμία του είναι αυτό που είπε ή που έγραψε, να το γνωρίσουν, να το κρίνουν και να το αξιολογήσουν οι άλλοι συνάνθρωποί του.

Έκθεση λοιπόν είναι η γραπτή έκφραση και παρουσίαση, στους άλλους, των σκέψεων, των ιδεών, των εντυπώσεων, των επιθυμιών, των προσδοκιών και των συναισθημάτων μας για κάποιο ορισμένο θέμα.

Η οργάνωση του λόγου στο δοκίμιο

Η οργάνωση του λόγου στο δοκίμιο

Η χρήση ερωτημάτων.

Ο συγγραφέας με τη χρήση ερωτημάτων συνήθως επιχειρεί:

να προσδώσει αμεσότητα και ζωντάνια στο κείμενο

να ευαισθητοποιήσει και να αφυπνίσει το αναγνωστικό κοινό

να καταστήσει τους αναγνώστες κοινωνούς των προβληματισμών του

Η χρήση παρενθέσεων.

Λειτουργούν επεξηγηματικά – συμπληρωματικά και διευκρινίζουν έννοιες - όρους, ώστε να γίνουν κατανοητές από τους αναγνώστες.