Μετοχές αρχαίας ελληνικής γλώσσας

Είδη μετοχών ( ως προς το περιεχόμενό τους ) 

• Επιθετικές - αναφορικές μετοχές
• Κατηγορηματικές μετοχές 
• Επιρρηματικές μετοχές 

Απρόσωπη σύνταξη, Απρόσωπα ρήματα

Ποια ρήματα ονομάζονται απρόσωπα;

Απρόσωπα ονομάζονται τα ρήματα που χρησιμοποιούνται στο γ' ενικό πρόσωπο και δε δέχονται ως υποκείμενο πρόσωπο ή πράγμα.

Από αυτά μερικά τα συναντάμε μόνο ως απρόσωπα:

χρή [(= πρέπει, είναι αναγκαίο, χρειάζεται, είναι δυνατό - πιθανό) πρτ. ἐχρῆν και χρῆν, μελ. χρήσει, αόρ. ἔχρησε], δεῖ (= πρέπει, είναι ανάγκη, αρμόζει), μέλλει (= πρόκειται, είναι πιθανό, είναι ορισμένο), ἔξεστι (= είναι δυνατό, επιτρέπεται, μπορεί)

ενώ τα περισσότερα προέρχονται από προσωπικά ρήματα, ενεργητικά ή παθητικά:

ἀγγέλλεται, ἀρκεῖ (= είναι αρκετό), δοκεῖ (= φαίνεται καλό, αποφασίζεται), ἔστι - ἔνεστι - πάρεστι (= είναι δυνατό), ἐγχωρεῖ (= επιτρέπεται), ἐνδέχεται, λέγεται, νομίζεται, ὁμολογεῖται, πρέπει, προσήκει (= αρμόζει, ταιριάζει), συμβαίνει, συμφέρει, φαίνεται

ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ, Αρχαία Β' Γυμνασίου

Οι προτάσεις ή οι όροι των προτάσεων μπορούν να συνδέονται με τους εξής τρόπους :  

Α) Παρατακτική ή κατά παράταξη σύνδεση 
Στην παρατακτική σύνδεση δύο ή περισσότερες όμοιες προτάσεις ή όροι πρότασης συνδέονται μεταξύ τους με τους παρατακτικούς συνδέσμους. 
π.χ. Μανθάνετε καί λέγετε. 

Οι παρατακτικοί σύνδεσμοι είναι οι εξής :

Συμπλεκτικοί σύνδεσμοι	τέ, καί, οὒτε, μήτε, οὐδέ, μηδέ
Αντιθετικοί σύνδεσμοι	μέν, δέ, μέντοι, ὃμως, ἀλλά, ἀλλά μήν, καί μήν,ού μήν ἀλλά, καίτοι
Διαζευκτικοί σύνδεσμοι	ἢ, ἢτοι, είτε, ἐάντε, ἂντε, ἢντε
Συμπερασματικοί     σύνδεσμοι	ἂρα, γοῦν,δή,δῆτα, οὖν, οὐκοῦν, οὒκουν, τοιγαροῦν, τοιγάρτοι, τοίνυν, ὣστε
Αιτιολογικοί σύνδεσμοι	γάρ, ὡς, ἐπεί