Επικοινωνιακό πλαίσιο στη γλώσσα-Α' Λυκείου

 

1️⃣ Άρθρο

✅ Τι είναι

Το άρθρο είναι ένα κειμενικό είδος γνώμης που δημοσιεύεται σε έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο.
Ο αρθρογράφος εκφράζει προσωπικές απόψεις, σχολιάζει γεγονότα και τεκμηριώνει τις θέσεις του με λογικά επιχειρήματα.

✍️ Δομή

• Τίτλος: Σύντομος, περιεκτικός, πολλές φορές έξυπνος ή ειρωνικός.
  π.χ. «Όταν το Διαδίκτυο γίνεται σχολική αίθουσα»

• Εισαγωγή: Αναφορά στο θέμα και στη σημασία του.

• Κύριο μέρος: Ανάλυση και επιχειρήματα, συχνά με παραδείγματα ή αναφορές στην επικαιρότητα.

• Επίλογος: Συνοπτικό κλείσιμο – θέση ή πρόταση.

Αφήγηση

 

Ο αφηγητής σε μια ιστορία: Ποιος μιλάει; Είναι ένας χαρακτήρας του έργου ή ένα πρόσωπο ξένο προς την ιστορία; 

Έχει περιορισμένη γνώση και αφηγείται μόνο όσα υποπίπτουν στην αντίληψη του ή είναι ένας οξυδερκής παρατηρητής που γνωρίζει τα πάντα;

«Λέει» ο ίδιος την ιστορία και σχολιάζει τα συμβάντα ή τη «δείχνει», δηλαδή αφήνει τα γεγονότα να μιλήσουν μόνα τους χωρίς να παρεμβάλλει τις απόψεις του;

Ο τύπος του αφηγητή: Ο αφηγητής είναι ένα φανταστικό πρόσωπο που επινοεί ο συγγραφέας για να αφηγηθεί μια ιστορία και δεν ταυτίζεται μαζί του. 

 

Με βάση τη συμμετοχή του στην ιστορία ονομάζεται:

•   Ομοδιηγητικός: 

 Συμμετέχει στην ιστορία την οποία αφηγείται είτε ως πρωταγωνιστής (αυτοδιηγητικός αφηγητής) είτε ως παρατηρητής ή αυτόπτης μάρτυρας.

•   Ετεροδιηγητικός: 

 Δεν έχει καμιά συμμετοχή στην ιστορία που αφηγείται.

Μοντερνισμός και παράδοση στην ελληνική ποίηση: Σουρεαλισμός

  

Ρενέ Μαγκρίτ, δεκαλκομανία,1966

Σουρεαλισμός (υπερρεαλισμός)

Ο υπερρεαλισμός ξεκίνησε στη Γαλλία το 1924 και επηρεάστηκε από την ψυχανάλυση. Υπήρξε το πιο πρωτοποριακό κίνημα που εξαπλώθηκε σε πολλά είδη τέχνης. Σύμφωνα με τον υπερρεαλισμό, ο ποιητής δεν πρέπει να μείνει εγκλωβισμένος στην πραγματικότητα της καθημερινής ζωής, αλλά χρησιμοποιώντας τη φαντασία, την τύχη να έρθει σε επαφή με το υποσυνείδητό του, να καταγράψει τα όνειρά του χωρίς καμιά παρέμβαση της λογικής (αυτόματη γραφή). Έτσι θα φτάσει σε μια υπέρ-πραγματικότητα.

Βασικά χαρακτηριστικά

Περιέχει στοιχεία όπως ο έρωτας, το χιούμορ, το όνειρο και το παράλογο.

Απουσία λογικής αλληλουχίας, συνειρμική σύνθεση των σκηνών, όπως ακριβώς γίνεται στην κατάσταση του ονείρου.

Εικονοπλαστική φαντασία: εντυπωσιακές εικόνες, παράλογες και τολμηρές μεταφορές που δεν ερμηνεύονται με τη λογική αλλά με τη φαντασία.

Ελεύθερος στίχος (χωρίς μέτρο και ομοιοκαταληξία, χωρίς σταθερό αριθμό συλλαβών σε κάθε στίχο, χωρίς στροφές).

Χαλαρή στίξη ή αστιξία (απουσιάζουν εντελώς τα σημεία στίξης).

Απόλυτη ελευθερία στο λεξιλόγιο, απρόσμενοι συνδυασμοί λέξεων. Χρησιμοποιούνται λέξεις ή φράσεις από οποιαδήποτε περιοχή του προφορικού ή γραπτού λόγου.

Ο υπερρεαλισμός στην ελληνική ποίηση

Ο υπερρεαλισμός εμφανίζεται στην Ελλάδα μετά το 1935. Γνήσιοι υπερρεαλιστές είναι ο Αντρέας Εμπειρίκος και ο Νίκος Εγγονόπουλος. Ωστόσο επηρέασε το έργο και των εξής ποιητών: Νίκου Γκάτσου, Οδυσσέα Ελύτη, Γιάννη Ρίτσου, Μίλτου Σαχτούρη.

Μοντερνισμός και παράδοση στην ελληνική ποίηση: Μοντερνισμός

 
 

Ζωρζ Μπρακ,  η κιθάρα, 1909-10, Tate Modern

ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΠΟΙΗΣΗ: ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ

Ο μοντερνισμός είναι ένα πνευματικό κίνημα που άκμασε στις αρχές του 20ου αιώνα, ιδιαίτερα μετά τον Α ́ Παγκόσμιο Πόλεμο, αμφισβήτησε τους παραδοσιακούς κανόνες και ανανέωσε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας (τέχνη, επιστήμη, τρόπο ζωής).

Ο ελληνικός μοντερνισμός

Εμφανίζεται στην Ελλάδα με τους ποιητές της Γενιάς του ̓30, οι εκπρόσωποι της οποίας εισήγαγαν νέα πρωτοποριακά ρεύματα στη λογοτεχνία και ανανέωσαν την ελληνική παράδοση.

Βασικοί εκπρόσωποι: Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος, Νικηφόρος Βρεττάκος.

Βασικά χαρακτηριστικά

Η χρήση των μύθων και της ιστορίας και η μεταφορά τους στο παρόν, δηλαδή μέσα από τους μύθους και την ιστορία οι μοντερνιστές εκφράζουν σύγχρονες εμπειρίες.

Ιδιαίτερα σκοτεινό, υπαινικτικό περιεχόμενο (σύμβολα, πολυσημία λέξεων)

Απουσία λογικής αλληλουχίας: τα νοήματα δεν ακολουθούν μια φυσική νοηματική σειρά, οι στίχοι μπορεί να μην έχουν καμιά νοηματική σχέση μεταξύ τους. Οι εικόνες διαδέχονται η μια την άλλη με το μηχανισμό του συνειρμού.

Ελεύθερος στίχος (χωρίς μέτρο και ομοιοκαταληξία, χωρίς σταθερό αριθμό συλλαβών σε κάθε στίχο, χωρίς στροφές), χρήση α ́ ρηματικού προσώπου

Τα παραθέματα και οι παραπομπές.

Καθημερινό λεξιλόγιο αλλά και χρήση λόγιων λέξεων. Χρησιμοποιούνται λέξεις ή φράσεις από οποιαδήποτε περιοχή του προφορικού ή γραπτού λόγου.

Προτάσεις ελλειπτικές ή αποσπασματικές, πρωτότυποι συνδυασμοί λέξεων

Μοντερνισμός και παράδοση στην ελληνική ποίηση: Κ.Π. Καβάφης

 

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ: ο πρόδρομος του μοντερνισμού

Ο Καβάφης αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση ποιητή. Δεν ακολούθησε πιστά κανένα ρεύμα. Στην αρχή της καλλιτεχνικής του δημιουργίας επηρεάστηκε από το ρομαντισμό, στη συνέχεια υιοθέτησε στοιχεία του παρνασσισμού (θέματα εμπνευσμένα από την αρχαιότητα). Από το 1893 στρέφεται στο συμβολισμό και από το 1911 διαμορφώνει το προσωπικό του ύφος (περίοδος ωριμότητας). Ο ίδιος θεωρούσε ως κύριο σώμα του έργου τα 129 ποιήματα που δημοσίευσε από το 1911 έως το 1933.

Κατηγορίες καβαφικών ποιημάτων

1. Ιστορικά
2. Φιλοσοφικά
3. Αισθησιακά

Βασικά χαρακτηριστικά

Θέματα: ο Καβάφης εμπνέεται από την ιστορία (κυρίως η ελληνιστική και η ρωμαϊκή εποχή, αλλά και η βυζαντινή περίοδος) και τη μυθολογία.

Γλώσσα: ιδιότυπη με πολλά στοιχεία καθαρεύουσας αλλά και δημοτικής και με πολλούς ιδιωματισμούς της Κωνσταντινούπολης.

Στίχος: ελευθερωμένος (οι στροφές δεν έχουν ίσο αριθμό στίχων, οι στίχοι είναι ανισοσύλλαβοι, το μέτρο είναι ιαμβικό, απουσιάζει η ομοιοκαταληξία).

Τόνος: διδακτικός (β ́ πρόσωπο, προτροπές)

Ύφος: λιτό, πυκνό (χωρίς πολλά διακοσμητικά επίθετα και πλούσια εκφραστικά μέσα)

Ειρωνεία: τραγική και λεκτική

Δραματικότητα (θεατρικότητα): στα ποιήματά του υπάρχουν πρόσωπα που δρουν σε συγκεκριμένο χώρο, διάλογος, εικόνες που διαδέχονται η μια την άλλη σαν σκηνές θεατρικού έργου.

Υπαινικτικότητα: χρησιμοποιεί κάποια ιστορικά ή μυθολογικά πρόσωπα ως σύμβολα ή προσωπεία, για να μιλήσει για το παρόν.

Ρεαλισμός (η αφήγηση και οι περιγραφές του είναι ρεαλιστικές)

Η ποίησή του εξαιτίας της γλώσσας, του στίχου και του ύφους της χαρακτηρίζεται ως πεζολογική.

Μοντερνισμός και παράδοση στην ελληνική ποίηση: Συμβολισμός

 

Γκυστάβ Μορώ, Οιδίπους και Σφίγγα, 1864, Metropolitan Museum of Art

 ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

Ο συμβολισμός είναι ένα ρεύμα που εμφανίστηκε στη Γαλλία στα τέλη του 19ου αιώνα και επηρέασε κυρίως την ποίηση και λιγότερο τη μουσική και τη ζωγραφική. Γεννήθηκε ως αντίδραση στην ψυχρότητα του παρνασσισμού και συνιστά μια επιστροφή στη ρομαντική ποίηση.

Βασικά χαρακτηριστικά

Οι συμβολιστές δίνουν έμφαση στον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων. Τα αντικείμενα- πράγματα του εξωτερικού κόσμου και τα στοιχεία της φύσης χρησιμοποιούνται ως σύμβολα, για να αποδώσουν τα συναισθήματα, τις ψυχικές διαθέσεις τους.

Υποβλητικότητα-υπαινικτικότητα: στα ποιήματα υπάρχει ένα κλίμα ρευστό, θολό, ασαφές. Οι ιδέες και τα συναισθήματα δε λέγονται καθαρά, αλλά υποβάλλονται μέσα από εικόνες.

Μελαγχολία, απαισιοδοξία, θλίψη, διάθεση ονειροπόλησης.

Η μουσικότητα του στίχου (πλούσια ομοιοκαταληξία, λέξεις μελωδικές, επαναλήψεις λέξεων ή φράσεων)

Καινοτομίες στη μορφή και στην έκφραση: χαλαρή ομοιοκαταληξία, ανομοιοκατάληκτος ή ελεύθερος στίχος, πολλά και πρωτότυπα σχήματα λόγου, ιδιόρρυθμη σύνταξη, νέο λεξιλόγιο.

Ο συμβολισμός προετοίμασε το έδαφος για τη μετάβαση από την παραδοσιακή στη νεοτερική ποίηση.

Ο συμβολισμός στη νεοελληνική ποίηση

Το ρεύμα του συμβολισμού εμφανίζεται στην ελληνική ποίηση στις αρχές του 20ου αιώνα και επηρέασε δύο ομάδες ποιητών:

1) Ποιητές της Νέας Αθηναϊκής Σχολής (1900-1910): από το συμβολισμό επηρεάστηκαν οι Κωνσταντίνος Χατζόπουλος, Γιάννης Καμπύσης, Σπήλιος Πασαγιάννης, Απόστολος Μελαχρινός, Ιωάννης Γρυπάρης, Κωστής Παλαμάς, Κ. Π. Καβάφης.

2) Ποιητές της γενιάς του 20 (Νεοσυμβολιστές): σε αυτήν την ομάδα ανήκουν οι ποιητές: Κώστας Καρυωτάκης, Κώστας Ουράνης, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Τέλλος Άγρας, Μήτσος Παπανικολάου, Μαρία Πολυδούρη.
Αυτοί οι ποιητές εκφράζουν στα ποιήματά τους την απογοήτευση, την απαισιοδοξία, την ανία, το ανικανοποίητο του μοναχικού ατόμου που έχει τραυματιστεί από την πραγματικότητα, έχει κλειστεί στον εαυτό του και αναζητά λύτρωση στη φυγή ή στο παρελθόν.

Μοντερνισμός και παράδοση στην ελληνική ποίηση: Παρνασσισμός

 

Ζακ-Λουί Νταβίντ, ο θάνατος του Σωκράτη, 1787, Met Museum

ΠΑΡΝΑΣΣΙΣΜΟΣ

Ο παρνασσισμός ξεκίνησε από τη Γαλλία και κυριάρχησε στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία το διάστημα 1850-1880

Βασικά χαρακτηριστικά

Μορφή: οι παρνασσιστές επεξεργάζονται το στίχο, σέβονται τους ρυθμικούς, στιχουργικούς και μετρικούς κανόνες και την ομοιοκαταληξία. Για αυτό προτιμούν να γράφουν ποιήματα σταθερής μορφής όπως είναι το σονέτο.

Δίνουν σημασία στην ακρίβεια της έκφρασης και στη λεπτομέρεια.

Αντλούν τα θέματά τους από τη μυθολογία και τους χαμένους πολιτισμούς της αρχαιότητας, κυρίως τον ελληνικό και τον ινδικό.

Στα ποιήματά τους υπάρχει γαλήνη, ηρεμία και απάθεια, απουσιάζει το πάθος και το συναίσθημα, η ανθρώπινη παρουσία και η αληθινή ζωή.

Για αυτούς το ποίημα πρέπει να έχει την ομορφιά ενός αρχαίου αγάλματος.

Ο Παρνασσισμός στην ελληνική ποίηση

Ο παρνασσισμός εμφανίζεται στη νεοελληνική λογοτεχνία με τη λεγόμενη Νέα Αθηναϊκή Σχολή το 1880

Παρνασσιακά ποιήματα έγραψαν κυρίως οι ποιητές:

Κωστής Παλαμάς, Λορέντζος Μαβίλης, Ιωάννης Γρυπάρης, Γεώργιος Δροσίνης αλλά και μεταγενέστεροι ποιητές όπως ο Άγγελος Σικελιανός και ο Κώστας Βάρναλης.

Οι Έλληνες παρνασσιστές διαφέρουν από τους Γάλλους στα εξής:

!Δεν έφτασαν ποτέ στην πλήρη απάθεια (έχουν συγκρατημένο συναίσθημα). !Χρησιμοποιούν απλή καθημερινή γλώσσα (δημοτική).

Μοντερνισμός και παράδοση στην ελληνική ποίηση: Ρομαντισμός

 

Caspar David Friedrich-Ξημέρωμα στη θάλασσα, π.1821, μουσείο Ερμιτάζ

 

ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΣ

Το κίνημα του ρομαντισμού επηρέασε πολλές τέχνες και κυριάρχησε στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα.

Βασικά χαρακτηριστικά

Ο ρομαντισμός προβάλλει το συναίσθημα, την ελευθερία και τη φαντασία.

Στα ρομαντικά ποιήματα υπάρχει το παράδοξο, το μυστηριώδες, το υπερφυσικό στοιχείο και το όνειρο.

Εκφράζονται τα προσωπικά συναισθήματα του ποιητή και του ήρωα: η μελαγχολία, η απαισιοδοξία, η θλίψη για μοιραίους και ανεκπλήρωτους έρωτες ή η νοσταλγία για το παρελθόν.

Θέματα: θεός, περιπέτεια, έρωτας (καταδικασμένος), ηρωισμός, αγώνες των λαών για ελευθερία, φύση, θρύλοι και παραδόσεις λαών.

Σκηνικά: νυχτερινά φεγγαρόλουστα τοπία, ερείπια, τάφοι, αρχαιολογικοί χώροι, άνεμος, ομίχλη, θάλασσα, σκιερά δάση, μακάβριες εικόνες θανάτου.

Μορφή: πλούσιο λεξιλόγιο, πολλές εικόνες και εκφραστικά μέσα.

Ο Ρομαντισμός στην ελληνική ποίηση
Κυριαρχεί στη νεοελληνική λογοτεχνία την περίοδο: 1830-1880

1) Παλαιά Αθηναϊκή Σχολή ή Φαναριώτες (1830-1850): η ποίησή της χαρακτηρίζεται από: ! στροφή στο ένδοξο παρελθόν (αρχαίο και πρόσφατο)
! μελαγχολία που φτάνει ως την απαισιοδοξία και την έμμονη ιδέα του θανάτου
! πομπώδες ύφος (μεγαλοστομία, επαναλήψεις, αποστροφές), γλώσσα καθαρεύουσα

και χαλαρή έκφραση που φτάνει ως την προχειρολογία
Κυριότεροι εκπρόσωποι: Παναγιώτης Σούτσος, Αλέξανδρος Σούτσος, Γεώργιος Ζαλοκώστας, Αλέξανδρος Ραγκαβής, Ιωάννης Καρασούτσας, Αχιλλέας Παράσχος.

2) Επτανησιακή Σχολή: η ποίησή της χαρακτηρίζεται από:
! την αγάπη για την πατρίδα, τη θρησκεία, τη φύση και τη γυναίκα, τη λατρεία για τον

έρωτα
! τη δημοτική γλώσσα

Κυριότεροι εκπρόσωποι: Διονύσιος Σολωμός, Ανδρέας Κάλβος, Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, Γεράσιμος Μαρκοράς, Λορέντζος Μαβίλης.

Μεταφράσεις των αρχαίων ελληνικών κειμένων της Α' Λυκείου

Δείτε εδώ τις μεταφράσεις των αρχαίων ελληνικών κειμένων της Α' Λυκείου

Διδακτέα ύλη μαθημάτων της Α΄ τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου

δείτε εδώ για την διδακτέα ύλη της Α' Λυκείου



ΘΕΜΑ: Διδακτέα ύλη και Οδηγίες για τη διδασκαλία των μαθημάτων της Α΄ τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου και των Α΄ και Β΄ τάξεων του Εσπερινού Γενικού Λυκείου για το σχ. έτος 2015-2016

Μετά από σχετική εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (πράξη 42/2015 του Δ.Σ.) σας αποστέλλουμε τις παρακάτω οδηγίες σχετικά με τη διδασκαλία των μαθημάτων της Α΄ τάξης του Ημερησίου Γενικού Λυκείου και των Α΄ και Β΄ τάξεων του Εσπερινού Γενικού Λυκείου για το σχ. έτος 2015-2016. Συγκεκριμένα:

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Α΄ ΤΑΞΗ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Για το μάθημα της Νέας Ελληνικής Γλώσσας της Α΄ τάξης Ημερησίου Γενικού Λυκείου ως διδακτικά εγχειρίδια θα χρησιμοποιηθούν τα βιβλία:

α) Έκφραση-Έκθεση Τεύχος Α΄ της Α΄ τάξης Γενικού Λυκείου

Λογοτεχνία Α΄ Λυκείου, Παράδοση και Μοντερνισμός, αξιολόγηση

Παράδοση και Μοντερνισμός στη νεοελληνική ποίηση

Σε περίπτωση που το θέμα περιλαμβάνει δύο ή τρία ποιήματα, οι μαθητές καλούνται:

(1α) Να αναγνωρίσουν τα χαρακτηριστικά της παραδοσιακής και της μοντέρνας ποίησης και να διακρίνουν τα ποιήματα σε παραδοσιακά και μοντέρνα με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά.

Τα Βασικά Χαρακτηριστικά της Νεότερης Ποίησης

Μπορούμε να τα διαιρέσουμε σε δύο κατηγορίες 1) εξωτερικά-μορφικά και 2) εσωτερικά.

1) εξωτερικά-μορφικά χαρακτηριστικά. Η νεότερη ποίηση εγκαταλείπει τα εξωτερικά στοιχεία, που χρησιμοποιούσε η παραδοσιακή. Τα κυριότερα από αυτά είναι οι ομοιόμορφες (ως προς τον αριθμό των στίχων κτλ.) στροφές, η ομοιοκαταληξία, που γινόταν σύμφωνα με ορισμένους κανόνες, και το μέτρο.

2) εσωτερικά χαρακτηριστικά. Η παραδοσιακή ποίηση υποτάσσει το ποίημα σε ορισμένους κανόνες. Ο σπουδαιότερος είναι πως το ποίημα πρέπει να διέπεται από λογική αλληλουχία. Αντίθετα, στη νεότερη ποίηση παρακολουθούμε το ποίημα την ώρα, σχεδόν, της δημιουργίας του.

Μέσα σ’ αυτό θα περάσουν εικόνες όχι πάντα ολοκληρωμένες, αλλά ασχημάτιστες, έτσι όπως ανεβαίνουν από το υποσυνείδητο κατά την ώρα της δημιουργίας του. Ας σημειωθεί, τέλος, ότι στη νεότερη ποίηση: I. Μπορεί να λείπει το μέτρο, ο εσωτερικός όμως ρυθμός υπάρχει. II. Η λογική αλληλουχία, που διέπει κάθε παραδοσιακό ποίημα, χαλαρώνει και το ποίημα λειτουργεί βασικά με τους μηχανισμούς των προεκτάσεων και των συνειρμών.

Βασικά, λοιπόν, χαρακτηριστικά της ανανέωσης που παρατηρείται στους εκφραστικούς τρόπους της νεότερης ποίησης είναι:

1. ο ελεύθερος στίχος,

2. η χρήση του λεξιλογίου της καθημερινής ομιλίας,

3. η κατάργηση: α) της λογικής αλληλουχίας του ποιήματος,

β) του μέτρου,

γ) της ομοιοκαταληξίας,

δ) της ομοιομορφίας ως προς τον αριθμό των στίχων,

ε) της διαίρεσης του ποιήματος σε στροφές με βάση αυστηρούς κανόνες δόμησης.

Χαρακτηριστικά Παραδοσιακής και Μοντέρνας Ποίησης

Συνοπτικό διάγραμμα 

της ιστορικής εξέλιξης της νεοελληνικής ποίησης

Η προεπαναστατική ποίηση (18ος αιώνας) Κρητική Λογοτεχνία

Η επτανησιακή ποίηση (19ος αιώνας) Ευρωπαϊκός Ρομαντισμός

Η μετεπαναστατική ποίηση (1830-1880) Αθηναϊκός Ρομαντισμός Παρνασσισμός

Η ποίηση στο μεταίχμιο δύο αιώνων (1880-1918) Συμβολισμός

Η μεσοπολεμική ποίηση (1919-1944) Μοντερνισμός Υπερρεαλισμός

Η μεταπολεμική ποίηση (1945-2000) Μετα-συμβολισμός, Μετα-υπερρεαλισμός

Βασικά χαρακτηριστικά της μοντέρνας ποίησης

Ο Νάσος Βαγενάς, στο μελέτημά του με τίτλο Για έναν ορισμό του μοντέρνου στην ποίηση (1984), προσδιορίζει τα βασικότερα χαρακτηριστικά της μοντέρνας ποίησης:

• ο ελεύθερος στίχος, 
• - η μεγάλη ανάπτυξη της δραματικότητας, 
• - το καθημερινό λεξιλόγιο, 
• - η σκοτεινότητα
• - το άλογο στοιχείο

Τεχνικές, εκφραστικοί τρόποι και εκφραστικά μέσα στη λογοτεχνία

Ύφος

Διαμορφώνεται από τις τεχνικές, τους εκφραστικούς τρόπους, τα εκφραστικά μέσα, το είδος του λεξιλογίου που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας. Αναλόγως διαμορφώνεται και η ατμόσφαιρα (ο ατμοσφαιρικός τόνος) του κειμένου.

Αφηγηματικές τεχνικές

Σε σχέση με τον αφηγητή (κυρίως στην πεζογραφία) και τα δρώντα πρόσωπα

· Εσωτερικός μονόλογος, εσωτερική εστίαση

· Διάλογος προσώπων / ηρώων Διάλογος αφηγητή / ήρωα με το alter ego

Σε σχέση με το χρόνο, τη χρονική εξέλιξη των γεγονότων (κυρίως στην πεζογραφία)

- Ανάδρομη αφήγηση / flash back: Η αφήγηση κινείται από το παρόν στο παρελθόν

(συναντιέται επίσης η έννοια «τόνος του κειμένου»): Διδακτικό, παραινετικό,

προτρεπτικό, εξομολογητικό, απλό, λιτό, επιγραμματικό, ρητορικό, αποφθεγματικό,

υπαινικτικό, ειρωνικό, επιθετικό, ήρεμο, ζωντανό, έντονο, ψυχρό, ρεαλιστικό, λυρικό,

στομφώδες, ...

· Εξωτερικός αφηγητής – τριτοπρόσωπη αφήγηση - εξωτερική εστίαση – παντογνώστης /

παντεπόπτης αφηγητής

· Πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αφηγητής – ήρωας του διηγήματος, αφηγητής μάρτυρας των

γενονότων

· Ευθύς λόγος (μονόλογος ήρωα / διάλογος μεταξύ ηρώων) ή Πλάγιος λόγος (ο αφηγητής

μεταφέρει τον ευθύ λόγο σε τρίτο πρόσωπο)

- Γραμμική αφήγηση: Τα γεγονότα παρατίθενται ή εξελίσσονται σε χρονολογική σειρά,

ακολουθούν την πορεία του χρόνου

Το ανάκτορο της Κνωσσού σε 3D

Δείτε το ανάκτορο της Κνωσού σε 3D αναπαράσταση . Καταπληκτικό. Δημιουργός του ο John Carline, που είναι δημιουργός βιντεοπαιχνιδιών.... 

Πώς υπολογίζεται η βαθμολογία της Α' Λυκείου

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι μαθητές, με αναλυτικά παραδείγματα

Οι μαθητές της Α λυκείου εγκαινιάζουν το νέο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ αφού η «Τράπεζα θεμάτων» θα εφαρμοστεί ενώ όπως δήλωσε και ο Υπουργός Παιδείας , θα τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα για το Νέο Λύκειο. Το news.gr παρουσιάζει τον τρόπο υπολογισμού της βαθμολογίας για την Α τάξη. Στόχος είναι να ενημερωθούν οι μαθητές για τον υπολογισμό της, καθώς έχει συμμετοχή κατά 20% στη διαμόρφωση του 5ου βαθμού για την εισαγωγή τους στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, του ονομαζόμενου Βαθμού Προαγωγής και Απόλυσης (ΒΠΑ). 

Σύμφωνα με το Ν4186/2013 ο Μ.Ο. της προφορικής βαθμολογίας των τετραμήνων και της γραπτής εξάγεται κατά τις ισχύουσες διατάξεις. Τι σημαίνει αυτό; 

Το σχολικό έτος στο λύκειο χωρίζεται σε δύο τετράμηνα. Σε κάθε τετράμηνο οι μαθητές βαθμολογούνται. Για παράδειγμα στο πρώτο τετράμηνο ένας μαθητής έχει 16 στην Ιστορία. Στο 2ο τετράμηνο βελτιώνει την επίδοση του και έχει 18. Η προφορική του βαθμολογία είναι ο μέσος όρος των 2 τετραμήνων. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα ο μαθητής έχει 16+18=34/2 =17 μέσο όρο προφορικής βαθμολογίας.

	Α τετράμηνο	Β τετράμηνο	Προφορική βαθμολογία
Ιστορία	16	18	17

Ελεύθερος χρόνος, γλώσσα Α' Λυκείου

Ορισμοί : ψυχαγωγία είναι η προσπάθεια με σκοπό να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο του ανθρώπου γεμίζοντάς τον με δραστηριότητες, που να φέρνουν αποτελέσματα αντίθετα από εκείνα της εργασίας, δηλ. αισθήματα χαλάρωσης, ευχαρίστησης, φυγής από τη μονοτονία και τη ρουτίνα. Ψυχαγωγία σημαίνει ό,τι ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες «σχολή», δηλ. κατάπαυση εργασίας, χαλάρωση κάθε προσπάθειας.

 Διακρίνεται σε : νόθα (=κακή) και γνήσια(=καλή). Συνάρτηση της ψυχαγωγίας είναι ο ελεύθερος χρόνος, δηλ. ο χρόνος που δεν «ξοδεύουμε» σε μια σταθερή υποχρεωτική απασχόληση.

Περιγραφή-Αφήγηση, Γλώσσα Α' Λυκείου

Περιγραφή

1. Απεικόνιση βασικών γνωρισμάτων αντικειμένου
2. Στατική παρουσίαση
3. Το “είναι” των πραγμάτων
4. Όταν υπάρχει κίνηση, αυτή είναι σταθερά επαναλαμβανόμενη

Αφήγηση

1. Αναφορά στην κίνηση, την εξέλιξη και τη μεταβολή των γεγονότων
2. Δυναμική παρουσίαση
3. Το “γίγνεσθαι” των πραγμάτων
4. Μοναδικότητα στη μεταβολή και την κίνηση

Όλη η θεωρία της γλώσσας της Β' και Γ' Λυκείου

 ΕΚΘΕΣΗ – ΕΚΦΡΑΣΗ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ : Η ΕΙΔΗΣΗ

Α . Διάκριση γεγονότος – σχολίου (σελ. 14- 15)

  α. Το γεγονός : αντικειμενικό

  β. Το σχόλιο : υποκειμενικό, εκφράζει επιδοκιμασία, αποδοκιμασία, ενθουσιασμό, αμφισβήτηση, ειρωνεία, δισταγμό κτλ

Παράγραφος, Γλώσσα Α λυκείου

Η παράγραφος

Η έκθεση αποτελείται από παραγράφους, κατάλληλα τοποθετημένες και συνδεμένες μεταξύ τους, ώστε να δίνουν ένα πλήρες νόημα.

Η παράγραφος αναφέρεται σε μια κύρια ιδέα, έχει δηλαδή ένα θέμα.

Η παράγραφος είναι το δομικό υλικό που θα χρησιμοποιήσουμε για την ανάπτυξη της έκθεσης. Πρέπει, λοιπόν, να γνωρίζουμε τη δομή, αρετές και τους τρόπους ανάπτυξης μιας παραγράφου.