AΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΥΣΤΟΙΧΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

  AΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΕΜΜΕΣΟ

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ

ΣΥΣΤΟΙΧΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

*Τα ενεργητικά ρήματα, δηλαδή όσα σημαίνουν ότι το υποκείμενο ενεργεί, διακρίνονται σε δυο κατηγορίες, τααμετάβατα και τα μεταβατικά.

1.  Αμετάβατα λέγονται εκείνα  τα οποία δηλώνουν ότι το υποκείμενο ενεργεί, χωρίς όμως η ενέργειά του να μεταβαίνει σε άλλο πρόσωπο ή πράγμα

π.χ. Ουτος φευγει

2.  Μεταβατικά λέγονται τα ρήματα εκείνα που δηλώνουν ότι η ενέργεια του υποκειμένου τους μεταβαίνει σε ένα άλλο πρόσωπο ή πράγμα το οποίο ονομάζεται αντικείμενο. Το αντικείμενο τίθεται πάντα σε μια από τις πλάγιες πτώσεις (γενική, δοτική, αιτιατική)

Μετοχές αρχαίας ελληνικής γλώσσας

Είδη μετοχών ( ως προς το περιεχόμενό τους ) 

• Επιθετικές - αναφορικές μετοχές
• Κατηγορηματικές μετοχές 
• Επιρρηματικές μετοχές 

ΣΥΝΔΕΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ, Αρχαία Β' Γυμνασίου

Οι προτάσεις ή οι όροι των προτάσεων μπορούν να συνδέονται με τους εξής τρόπους :  

Α) Παρατακτική ή κατά παράταξη σύνδεση 
Στην παρατακτική σύνδεση δύο ή περισσότερες όμοιες προτάσεις ή όροι πρότασης συνδέονται μεταξύ τους με τους παρατακτικούς συνδέσμους. 
π.χ. Μανθάνετε καί λέγετε. 

Οι παρατακτικοί σύνδεσμοι είναι οι εξής :

Συμπλεκτικοί σύνδεσμοι	τέ, καί, οὒτε, μήτε, οὐδέ, μηδέ
Αντιθετικοί σύνδεσμοι	μέν, δέ, μέντοι, ὃμως, ἀλλά, ἀλλά μήν, καί μήν,ού μήν ἀλλά, καίτοι
Διαζευκτικοί σύνδεσμοι	ἢ, ἢτοι, είτε, ἐάντε, ἂντε, ἢντε
Συμπερασματικοί     σύνδεσμοι	ἂρα, γοῦν,δή,δῆτα, οὖν, οὐκοῦν, οὒκουν, τοιγαροῦν, τοιγάρτοι, τοίνυν, ὣστε
Αιτιολογικοί σύνδεσμοι	γάρ, ὡς, ἐπεί

Γραμματική και συντακτικό αρχαίων ελληνικών

 Πολύ χρήσιμες σημειώσεις για γραμματική και συντακτικό της αρχαίας ελληνικής. Στο τέλος έχει περιεχόμενα  για να μη χαθείτε στο μεγάλο κείμενο

   Περίοδος ονομάζεται το κομμάτι του λόγου που αρχίζει και τελειώνει σε ισχυρό σημείο στίξης (τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό). Όταν στην αρχή ή στο τέλος έχουμε άνω τελεία, μιλάμε τώρα πια για  ημιπερίοδο. Σε κάθε περίοδο ή ημιπερίοδο ισχύουν δύο βασικά αξιώματα. Το ένα μας λέει ότι έχουμε τόσες προτάσεις όσα είναι και τα ρήματα και το δεύτερο ότι μια από τις προτάσεις αυτές θα είναι σίγουρα κύρια. Οι άλλες μπορεί να είναι κύριες ή δευτερεύουσες ανάλογα με το πώς συνδέονται προς την κύρια.