http://lykevag.att.sch.gr/autosch/joomla15/images/e_yliko/Ekfrasi_Ekthesi/Asimakopoulou/ThematografiaSynoliko.pdf
Εθελοντισμός είναι η αυθόρμητη, ενσυνείδητη και ανιδιοτελής προσφορά της ανθρώπινης ενέργειας για τη θεραπεία της ανάγκης του πλησίον. Η έννοια του εθελοντισμού βασίζεται στην ιδέα της ανθρώπινης αλληλοβοήθειας.
Xαρακτηριστικά του εθελοντή
• είναι άτομα αντικομφορμιστικά, τα οποία εφαρμόζουν μια ηθική της δράσης, οργανωμένα σε "μη-κυβερνητικά" σχήματα.
• διακατέχεται από διάθεση προσφοράς προς το συνάνθρωπο. Παρέχει βοήθεια χωρίς να περιμένει υλική ανταμοιβή (ανιδιοτέλεια),
• χαρακτηρίζεται από υψηλή αίσθηση κοινωνικής ευθύνης, δείχνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του στον πλησίον,
• είναι πρόθυμος να στρατευθεί μαζί μ' άλλους, προκειμένου να επιτευχθούν κοινοί στόχοι και να εκπληρωθούν κοινωνικές ανάγκες,
• έχει συγκροτημένη πολιτικοκοινωνική συνείδηση κι αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως αναπόσπαστο κομμάτι μιας οργανωμένης κοινωνίας, που έχει ανάγκη από ενεργούς και συνειδητοποιημένους πολίτες, προκειμένου να διατηρήσει τη συνοχή της.
Γιατί είναι αναγκαία η ύπαρξη εθελοντισμού
• Την εποχή της παγκοσμιοποίησης που βαθαίνουν οι ανισότητες και οι αδικίες
στον πλανήτη ανάμεσα σε αυτούς που έχουν και κατέχουν και σ' αυτούς που
μπορούν απλώς να επιβιώνουν, αλλά και στους πολλούς αποκλεισμένους, φτωχούς
και πεινασμένους. Μέσα σ' αυτό το περιβάλλον η ανάπτυξη των εθελοντικών
οργανώσεων σ' όλο τον κόσμο μάς δίνει ελπίδες για ανθρωπινότερες κοινωνίες. Η
ανάπτυξη ενός μεγάλου δικτύου αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής σε
παγκόσμιο, ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο ανοίγει νέους ορίζοντες στην
ατομική και συλλογική ευθύνη για ένα καλύτερο μέλλον.
• Σήμερα το κράτος και οι μηχανισμοί του αδυνατούν να τα αντιμετωπίσουν με επιτυχία και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις επίλυσης τους. Για παράδειγμα, το κράτος δεν μπορεί να αναπληρώσει τα κενά του σύγχρονου τρόπου ζωής, τον δρόμο που έχει πάρει η οικογένεια, την ανυπαρξία της παλιάς γειτονιάς στην οποία λειτουργούσαν όλοι εν δυνάμει ως εθελοντές στα προβλήματα της ζωής
• Η χώρα μας έχει μόνιμα την ανάγκη εθελοντικής εργασίας. Για παράδειγμα, έντονα είναι τα περιβαλλοντικά προβλήματα που θα μπορούσαν να περιοριστούν ή ν' αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα με την κοινή βοήθεια των πολιτών. Εξάλλου, διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις καταβάλουν γενναία προσπάθεια για τη μη διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας και σίγουρα χρειάζονται βοηθούς,
• οι Γιατροί του Κόσμου προσμένουν την εθελοντική εργασία επιστημόνων, προκειμένου να παρέχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σ' ανθρώπους της Ελλάδας ή του εξωτερικού, η Διεθνής Αμνηστία έχει ανάγκη εθελοντών, για να προστατεύσει ανθρώπους που διώκονται σ' όλον τον κόσμο για τα πολιτικά τους φρονήματα.
• οι υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας (ορφανοτροφεία, γηροκομεία κ.α.) αναζητούν αγωνιωδώς τη συνδρομή εθελοντών που θα προσφέρουν χείρα βοηθείας στους αναξιοπαθούντες,
• οι εθελοντές αιμοδότες και δωρητές οργάνων καλύπτουν θεμελιώδεις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΛΟΓΟ: Δηλαδή, σήμερα, οι πολίτες καλούνται να αναλάβουν ρόλους τους οποίους θα έπρεπε να έχει το Κράτος;
Είναι δυνατό να υλοποιούνται οι αρχές του Κράτους Πρόνοιας από την πρωτοβουλία μεμονωμένων ή ιδωτικών φορέων που, εξάλλου, δεν μπορούν να έχουν την γενική εποπτεία των κοινωνικών προβλημάτων (όπως οφείλει να την έχει το Κράτος);
Θετικές συνέπειες εθελοντισμού
• Ο εθελοντισμός είναι μια μορφή πολιτικής δράσης. Εφόσον πολιτική δράση σημαίνει συμμετοχή στα κοινά, τότε σίγουρα ο εθελοντισμός αποτελεί σε όλα του τα επίπεδα μια υπεύθυνη πολιτική πράξη και μια συνειδητή συνεισφορά του πολίτη στο κοινωνικό σύνολο
• Δημιουργούνται οι προϋποθέσεις υλοποίησης κοινών στόχων και έτσι ενδυναμώνονται οι κοινωνικοί δεσμοί μεταξύ των πολιτών- Διαπλάθεται ισχυρή ανθρωπιστική συνείδηση κι αυξάνεται η ευαισθησία για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων προβλημάτων, πατάσσεται ο τυφλός εγωισμός κι ο αντικοινωνικός ωφελιμισμός, Καλλιεργείται επίσης η συνεργασία, η αλληλεγγύη και η κοινωνική συνείδηση, προτάσσεται το κοινό καλό, τόσο σε επίπεδο κοινωνίας, όσο και σε επίπεδο κράτους-εθνικό.
Αποκτώνται νέα ενδιαφέροντα κι εμπειρίες ζωής. Ο νέος ειδικότερα αποκτά
• Σήμερα το κράτος και οι μηχανισμοί του αδυνατούν να τα αντιμετωπίσουν με επιτυχία και να δημιουργήσουν προϋποθέσεις επίλυσης τους. Για παράδειγμα, το κράτος δεν μπορεί να αναπληρώσει τα κενά του σύγχρονου τρόπου ζωής, τον δρόμο που έχει πάρει η οικογένεια, την ανυπαρξία της παλιάς γειτονιάς στην οποία λειτουργούσαν όλοι εν δυνάμει ως εθελοντές στα προβλήματα της ζωής
• Η χώρα μας έχει μόνιμα την ανάγκη εθελοντικής εργασίας. Για παράδειγμα, έντονα είναι τα περιβαλλοντικά προβλήματα που θα μπορούσαν να περιοριστούν ή ν' αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα με την κοινή βοήθεια των πολιτών. Εξάλλου, διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις καταβάλουν γενναία προσπάθεια για τη μη διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας και σίγουρα χρειάζονται βοηθούς,
• οι Γιατροί του Κόσμου προσμένουν την εθελοντική εργασία επιστημόνων, προκειμένου να παρέχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σ' ανθρώπους της Ελλάδας ή του εξωτερικού, η Διεθνής Αμνηστία έχει ανάγκη εθελοντών, για να προστατεύσει ανθρώπους που διώκονται σ' όλον τον κόσμο για τα πολιτικά τους φρονήματα.
• οι υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας (ορφανοτροφεία, γηροκομεία κ.α.) αναζητούν αγωνιωδώς τη συνδρομή εθελοντών που θα προσφέρουν χείρα βοηθείας στους αναξιοπαθούντες,
• οι εθελοντές αιμοδότες και δωρητές οργάνων καλύπτουν θεμελιώδεις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΛΟΓΟ: Δηλαδή, σήμερα, οι πολίτες καλούνται να αναλάβουν ρόλους τους οποίους θα έπρεπε να έχει το Κράτος;
Είναι δυνατό να υλοποιούνται οι αρχές του Κράτους Πρόνοιας από την πρωτοβουλία μεμονωμένων ή ιδωτικών φορέων που, εξάλλου, δεν μπορούν να έχουν την γενική εποπτεία των κοινωνικών προβλημάτων (όπως οφείλει να την έχει το Κράτος);
Θετικές συνέπειες εθελοντισμού
• Ο εθελοντισμός είναι μια μορφή πολιτικής δράσης. Εφόσον πολιτική δράση σημαίνει συμμετοχή στα κοινά, τότε σίγουρα ο εθελοντισμός αποτελεί σε όλα του τα επίπεδα μια υπεύθυνη πολιτική πράξη και μια συνειδητή συνεισφορά του πολίτη στο κοινωνικό σύνολο
• Δημιουργούνται οι προϋποθέσεις υλοποίησης κοινών στόχων και έτσι ενδυναμώνονται οι κοινωνικοί δεσμοί μεταξύ των πολιτών- Διαπλάθεται ισχυρή ανθρωπιστική συνείδηση κι αυξάνεται η ευαισθησία για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων προβλημάτων, πατάσσεται ο τυφλός εγωισμός κι ο αντικοινωνικός ωφελιμισμός, Καλλιεργείται επίσης η συνεργασία, η αλληλεγγύη και η κοινωνική συνείδηση, προτάσσεται το κοινό καλό, τόσο σε επίπεδο κοινωνίας, όσο και σε επίπεδο κράτους-εθνικό.
Αποκτώνται νέα ενδιαφέροντα κι εμπειρίες ζωής. Ο νέος ειδικότερα αποκτά
κοινωνικές, επικοινωνιακές και επαγγελματικές δεξιότητες, χρήσιμες για την
ενεργή συμμετοχή του, αργότερα, στη ζωή και την εργασία. Αναπτύσσει νέες
ικανότητες. Οι ενήλικες αποκτούν ένα νέο περιεχόμενο στη ζωή τους.
• Οι πολίτες που λειτουργούν με βάση το πνεύμα του εθελοντισμού βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση, συναλλάσσονται με την ομάδα, παρακολουθούν τις εξελίξεις, ενημερώνονται, εξετάζουν και ελέγχουν τα δρώμενα, άρα δεν μετατρέπονται σε μάζα ούτε γίνονται εύκολα θύματα χειραγώγησης.
• Ανακουφίζεται ο ανθρώπινος πόνος, επιλύονται καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ανήμπορα άτομα, προωθείται ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενισχύεται η προσπάθεια για τη σωτηρία της φύσης, η αντιρατσιστική και αντιπολεμική δράση, η σύσφιξη των σχέσεων των λαών και ο αγώνας για ειρηνική συμβίωση.
Προτάσεις για την ανάπτυξη του εθελοντισμού
• Η ανάπτυξη του κινήματος εθελοντών συνιστά μια σύγχρονη αναγκαιότητα κι ως τέτοια πρέπει ν' αντιμετωπιστεί απ' τους επίσημους φορείς:
• Οι γονείς θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σ' εθελοντικά προγράμματα, μετατρεπόμενοι σε πρότυπα για τα παιδιά τους.
• Διάφορες οικογενειακές υποχρεώσεις θα ήταν δυνατό να εκτελεστούν με κοινή προσπάθεια, μ' αποτέλεσμα τα νεαρά μέλη να βιώνουν εντός του σπιτιού τους το συνεργατικό κλίμα.
• Το σχολείο μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία εθελοντικού πνεύματος στους μαθητές (π.χ. με τη συμμετοχή σε προγράμματα δεντροφύτευσης, καθαρισμού των ακτών κ.α.),
• Η πολιτεία ας ενθαρρύνει τον εθελοντισμό με μια σειρά κινήτρων που θα ισχύουν ιδιαίτερα για τους νέους (π.χ. αναγνώριση και επιβράβευση απ' την πολιτική ηγεσία πχ. η εθελοντική δράση θα μπορούσε να είναι ένα απ' τα κριτήρια επιλογής για την κάλυψη μιας θέσης εργασίας, κάποιες φορολογικές ελαφρύνσεις ή ειδικές άδειες για τους συμμετέχοντες κλπ).
• Τα ΜΜΕ, η ισχύ των οποίων είναι δεδομένη κι ανυπέρβλητη, υποχρεούνται να προβάλουν τα επιτεύγματα των εθελοντών, προτρέποντας κι άλλους για συμμετοχή σε μια κοινωφελή διαδικασία.
• Στην ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου και στην ανάπτυξη της εθελοντικής νοοτροπίας μπορούν να συμβάλλουν και οι πνευματικοί άνθρωποι μα το κύρος, το λόγο και τις πράξεις τους.ΠΗΓΗ : ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (από το διαδίκτυο)
Η κοινωνία δεν περιορίζεται μόνο στην κοινωνικοποίηση* για να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των ατόμων και των συνόλων που την απαρτίζουν. Συμπληρωματικά λοιπόν υπάρχει και ο κοινωνικός έλεγχος.
Είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί μια κοινωνία για να Εξασφαλίσει τη συμμόρφωση προς τους κανόνες σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Και εδώ ίσως πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στο εξής, αυτό που απασχολεί τον πλανήτη τα τελευταία χρόνια, ότι ο κοινωνικός έλεγχος να γίνεται και σε δημόσια πρόσωπα, κυβερνητικά, άτομα υπεράνω υποψίας κλπ.
• Οι πολίτες που λειτουργούν με βάση το πνεύμα του εθελοντισμού βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση, συναλλάσσονται με την ομάδα, παρακολουθούν τις εξελίξεις, ενημερώνονται, εξετάζουν και ελέγχουν τα δρώμενα, άρα δεν μετατρέπονται σε μάζα ούτε γίνονται εύκολα θύματα χειραγώγησης.
• Ανακουφίζεται ο ανθρώπινος πόνος, επιλύονται καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν ανήμπορα άτομα, προωθείται ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ενισχύεται η προσπάθεια για τη σωτηρία της φύσης, η αντιρατσιστική και αντιπολεμική δράση, η σύσφιξη των σχέσεων των λαών και ο αγώνας για ειρηνική συμβίωση.
Προτάσεις για την ανάπτυξη του εθελοντισμού
• Η ανάπτυξη του κινήματος εθελοντών συνιστά μια σύγχρονη αναγκαιότητα κι ως τέτοια πρέπει ν' αντιμετωπιστεί απ' τους επίσημους φορείς:
• Οι γονείς θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σ' εθελοντικά προγράμματα, μετατρεπόμενοι σε πρότυπα για τα παιδιά τους.
• Διάφορες οικογενειακές υποχρεώσεις θα ήταν δυνατό να εκτελεστούν με κοινή προσπάθεια, μ' αποτέλεσμα τα νεαρά μέλη να βιώνουν εντός του σπιτιού τους το συνεργατικό κλίμα.
• Το σχολείο μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία εθελοντικού πνεύματος στους μαθητές (π.χ. με τη συμμετοχή σε προγράμματα δεντροφύτευσης, καθαρισμού των ακτών κ.α.),
• Η πολιτεία ας ενθαρρύνει τον εθελοντισμό με μια σειρά κινήτρων που θα ισχύουν ιδιαίτερα για τους νέους (π.χ. αναγνώριση και επιβράβευση απ' την πολιτική ηγεσία πχ. η εθελοντική δράση θα μπορούσε να είναι ένα απ' τα κριτήρια επιλογής για την κάλυψη μιας θέσης εργασίας, κάποιες φορολογικές ελαφρύνσεις ή ειδικές άδειες για τους συμμετέχοντες κλπ).
• Τα ΜΜΕ, η ισχύ των οποίων είναι δεδομένη κι ανυπέρβλητη, υποχρεούνται να προβάλουν τα επιτεύγματα των εθελοντών, προτρέποντας κι άλλους για συμμετοχή σε μια κοινωφελή διαδικασία.
• Στην ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου και στην ανάπτυξη της εθελοντικής νοοτροπίας μπορούν να συμβάλλουν και οι πνευματικοί άνθρωποι μα το κύρος, το λόγο και τις πράξεις τους.ΠΗΓΗ : ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ (από το διαδίκτυο)
Η κοινωνία δεν περιορίζεται μόνο στην κοινωνικοποίηση* για να ρυθμίζει τη συμπεριφορά των ατόμων και των συνόλων που την απαρτίζουν. Συμπληρωματικά λοιπόν υπάρχει και ο κοινωνικός έλεγχος.
Είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί μια κοινωνία για να Εξασφαλίσει τη συμμόρφωση προς τους κανόνες σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Και εδώ ίσως πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στο εξής, αυτό που απασχολεί τον πλανήτη τα τελευταία χρόνια, ότι ο κοινωνικός έλεγχος να γίνεται και σε δημόσια πρόσωπα, κυβερνητικά, άτομα υπεράνω υποψίας κλπ.
- Υπογραμμίστε στο κείμενο:
Πώς εκφράζεται ο θετικός κοινωνικός έλεγχος, και πώς ο
αρνητικός
Τι είναι ο τυπικός και τι ο άτυπος κοινωνικός έλεγχος;
Τι είναι ο τυπικός και τι ο άτυπος κοινωνικός έλεγχος;
Τον κοινωνικό έλεγχο τον διακρίνουμε σε θετικό και σε αρνητικό. Θετικό
καλούμε αυτόν που συνεπάγεται επιδοκιμασία και ευχαρίστηση. Αρνητικό
καλούμε αυτόν που συνεπάγεται άρνηση και αποδοκιμασία. Έτσι μια θετική
συμπεριφορά μπορεί και να επιβραβευτεί από τον κοινωνικό περίγυρο π.χ ένα
παράσημο ενώ μια αρνητική συμπεριφορά μπορεί να έχει σαν συνέπεια την
αποβολή από την ομάδα ή την κατακραυγή.
Ο κοινωνικός έλεγχος μπορεί να είναι ενεργός, να συνοδεύεται δηλ από κάποια δράση του κοινωνικού συνόλου. Μπορεί όμως και να είναι εν δυνάμει, να λειτουργεί δηλ ως υπόσχεση η προσδοκία επιβράβευσης και ως απειλή κολασμού. Ο ενδεχόμενος έλεγχος είναι ισχυρότερος από τον ενεργό. Η πίεση που ασκεί εμφανίζεται με τη μορφή παρωθητικού ή αποτρεπτικού κινήτρου. Ο ενεργός έλεγχος ασκείται μετά την εκδήλωση της συμπεριφοράς. Ένας από τους λόγους για τους oποίους αναλαμβάνεται είναι για να ισχυροποιήσει τον ενδεχόμενο έλεγχο, ανάγοντας τη συμπεριφορά σε παράδειγμα προς μίμηση η για αποφυγή.
Η αντίληψη της ποινής ως μέσου γενικής ή ειδικής πρόληψης του εγκλήματος εκφράζει αυτήν ακριβώς τη στάση απέναντι στη χρησιμότητα του ενεργού κοινωνικού ελέγχου.
Ανάλογα με τον τρόπο που διατυπώνεται και που εκφράζεται η επιδοκιμασία ή η αποδοκιμασία της συμπεριφοράς, ο κοινωνικός έλεγχος διακρίνεται σε τυπικό και άτυπο.
Τυπικός είναι ο έλεγχος που από τη μια μεριά συνδέει ορισμένη συμπεριφορά με ορισμένη συνέπεια και, από την άλλη, προβλέπει ορισμένους θεσμούς και διαδικασίες για τη διάγνωση και αξιολόγηση της συμπεριφοράς και την επέλευση της προβλεπόμενης συνέπειας. Ο τυπικός έλεγχος παίρνει συνήθως τη μορφή του νόμου και εκφράζεται κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο.
Ο άτυπος κοινωνικός έλεγχος δεν περιβάλλεται συγκεκριμένη μορφή σε σχέση με τα διατύπωση ούτε σε σχέση με την εφαρμογή του, παίρνει συχνά προσωπικό χαρακτήρα, ως επιδοκιμασία, αποδοκιμασία ή ανοχή της συμπεριφοράς συγκεκριμένου προσώπου ή συγκεκριμένης κατηγορίας ατόμων.
Ο κοινωνικός έλεγχος μπορεί να είναι ενεργός, να συνοδεύεται δηλ από κάποια δράση του κοινωνικού συνόλου. Μπορεί όμως και να είναι εν δυνάμει, να λειτουργεί δηλ ως υπόσχεση η προσδοκία επιβράβευσης και ως απειλή κολασμού. Ο ενδεχόμενος έλεγχος είναι ισχυρότερος από τον ενεργό. Η πίεση που ασκεί εμφανίζεται με τη μορφή παρωθητικού ή αποτρεπτικού κινήτρου. Ο ενεργός έλεγχος ασκείται μετά την εκδήλωση της συμπεριφοράς. Ένας από τους λόγους για τους oποίους αναλαμβάνεται είναι για να ισχυροποιήσει τον ενδεχόμενο έλεγχο, ανάγοντας τη συμπεριφορά σε παράδειγμα προς μίμηση η για αποφυγή.
Η αντίληψη της ποινής ως μέσου γενικής ή ειδικής πρόληψης του εγκλήματος εκφράζει αυτήν ακριβώς τη στάση απέναντι στη χρησιμότητα του ενεργού κοινωνικού ελέγχου.
Ανάλογα με τον τρόπο που διατυπώνεται και που εκφράζεται η επιδοκιμασία ή η αποδοκιμασία της συμπεριφοράς, ο κοινωνικός έλεγχος διακρίνεται σε τυπικό και άτυπο.
Τυπικός είναι ο έλεγχος που από τη μια μεριά συνδέει ορισμένη συμπεριφορά με ορισμένη συνέπεια και, από την άλλη, προβλέπει ορισμένους θεσμούς και διαδικασίες για τη διάγνωση και αξιολόγηση της συμπεριφοράς και την επέλευση της προβλεπόμενης συνέπειας. Ο τυπικός έλεγχος παίρνει συνήθως τη μορφή του νόμου και εκφράζεται κατά τρόπο γενικό και απρόσωπο.
Ο άτυπος κοινωνικός έλεγχος δεν περιβάλλεται συγκεκριμένη μορφή σε σχέση με τα διατύπωση ούτε σε σχέση με την εφαρμογή του, παίρνει συχνά προσωπικό χαρακτήρα, ως επιδοκιμασία, αποδοκιμασία ή ανοχή της συμπεριφοράς συγκεκριμένου προσώπου ή συγκεκριμένης κατηγορίας ατόμων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου