Αρχαία σκηνογραφία
Αρχαία Θέατρα
1. Έννοια και χαρακτηριστικά του δράματος
Σύνθετη ποιητική δημιουργία των κλασικών χρόνων
Ύψιστη πνευματική έκφραση της αρχαίας Ελλάδας
Συνδυάζει:
Επικό στοιχείο (διάλογος – αφήγηση)
Λυρικό στοιχείο (χορός)
Συνοδεύεται από:
Μουσική
Όρχηση (χορό)
Δεν προοριζόταν για απαγγελία αλλά για θεατρική παράσταση
Παρουσίαζε ένα συγκλονιστικό γεγονός ως ζωντανή πραγματικότητα
2. Θρησκευτική προέλευση του δράματος
Προέρχεται από θρησκευτικά δρώμενα
Συνδέεται με τη λατρεία του Διονύσου
Κύρια εορτή: Μεγάλα Διονύσια
Δραματικός χαρακτήρας υπήρχε ήδη:
Άργος, Σάμος: γάμοι Δία – Ήρας
Κρήτη: γέννηση Δία
Δελφοί: αγώνας Απόλλωνα – Πύθωνα
Ελευσίνια μυστήρια: «δρώμενα»
3. Ο Διόνυσος και η λατρεία του
Θεός:
του αμπελιού και του κρασιού
της γονιμότητας και της φύσης
Συμβολίζει:
κύκλο ζωής – θανάτου – αναγέννησης
Λατρευτικές εκδηλώσεις:
ιερή μανία
έκσταση
οινοποσία
μεταμφιέσεις (σατύροι)
Από τις μεταμφιέσεις → γέννηση του δράματος
4. Από τα δρώμενα στο θέατρο
Μεταμφίεση εορταστών → μεταμφίεση ηθοποιών
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη:
η τραγωδία προήλθε από τους εξάρχοντες του διθυράμβου
Σημαντικός σταθμός:
Θέσπης (534 π.Χ.)
διαχωρισμός υποκριτή από τον χορό
πρώτος δραματικός διάλογος
Ίδρυση θεάτρου Διονύσου από τον Πεισίστρατο
5. Διονυσιακές εορτές στην Αττική
Μεγάλα Διονύσια (Ελαφηβολιώνας)
νέα δράματα
πιο επίσημη εορτή
Μικρά ή κατ’ αγρούς Διονύσια (Ποσειδεώνας)
επαναλήψεις έργων
Λήναια (Γαμηλιώνας)
νέες τραγωδίες και κωμωδίες
Ανθεστήρια (Ανθεστηριώνας)
εορτή της άνοιξης
6. Είδη του δράματος
Τραγωδία
Κωμωδία
Σατυρικό δράμα
7. Σατυρικό δράμα
«Παίζουσα τραγωδία»
Εύθυμο, λαϊκό θέαμα
Σκοπός:
γέλιο
ανακούφιση
Χορός:
Σάτυροι και Σειληνός
Παρουσιαζόταν μετά τις τρεις τραγωδίες
8. Κωμωδία
Προέρχεται από διονυσιακές εορτές
Χαρακτηριστικά:
γελοιοποίηση προσώπων και καταστάσεων
κοινωνική και πολιτική κριτική
Θέματα:
καθημερινή ζωή
σύγχρονα προβλήματα της πόλης
Στόχος:
τέρψη
διόρθωση «κακώς κειμένων»
9. Τραγωδία – γενικά
Προήλθε από τον διθύραμβο
Καθοριστική συμβολή:
Αρίων (καλλιτεχνική μορφή διθυράμβου)
Θέσπης (πρώτος υποκριτής)
Σταδιακή:
μείωση ρόλου χορού
αποδέσμευση από τον Διόνυσο
Κατάληξη:
αυτόνομο θεατρικό είδος
10. Ορισμός τραγωδίας (Αριστοτέλης – Ποιητική)
Μίμηση:
πράξης σοβαρής και ολοκληρωμένης
Με:
ρυθμό, αρμονία, μελωδία
Με δράση, όχι αφήγηση
Σκοπός:
κάθαρση μέσω ελέου και φόβου
11. Σκοπός της τραγωδίας
Συναισθηματική συμμετοχή θεατή
Έλεος → συμπάθεια
Φόβος → ταύτιση
Κάθαρση:
ψυχική λύτρωση
ηθική εξισορρόπηση
πνευματική ανύψωση
12. Μέρη της τραγωδίας (κατά ποσόν)
Επικά μέρη
Πρόλογος
Επεισόδια
Έξοδος
Λυρικά μέρη
Πάροδος
Στάσιμα
Κομμοί
Μονωδίες / Διωδίες
13. Μέρη της τραγωδίας (κατά ποιόν)
Μύθος (υπόθεση)
Ήθος (χαρακτήρας)
Λέξη (ύφος – γλώσσα)
Διάνοια (ιδέες)
Μέλος (μουσική)
Όψη (σκηνικά – ενδυμασία)
14. Τραγικός ήρωας
Συγκρούεται με:
Μοίρα
θεία δίκη
ανθρώπους
τον εαυτό του
Χαρακτηριστικά:
ηθικό μεγαλείο
μετάβαση από άγνοια σε γνώση
Αποτέλεσμα:
συντριβή ή λύτρωση
ηθική ελευθερία
ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ
1. Προέλευση
Συνδέεται άμεσα με τη λατρεία του Διονύσου
Προήλθε από:
ανοιχτό κυκλικό λατρευτικό χώρο
εξέλιξη του διθυράμβου σε δράμα
Σταδιακά διαμορφώθηκε η αρχιτεκτονική μορφή του θεάτρου
🏛️ 2. Βασικά μέρη του αρχαίου θεάτρου
α) Κοίλον (κυρίως θέατρον)
Χώρος των θεατών
Χαρακτηριστικά:
εδώλια (καθίσματα)
αμφιθεατρική διάταξη
ακολουθεί την πλαγιά λόφου
Διαχωρισμός:
διαζώματα (οριζόντιοι διάδρομοι)
κλίμακες (κάθετες)
κερκίδες (τμήματα εδωλίων)
Μεγάλη χωρητικότητα:
Διονύσου (Αθήνα): 17.000
Εφέσου: 16.000
Επιδαύρου: 14.000
β) Ορχήστρα
Κυκλικός ή ημικυκλικός χώρος
Εκεί:
κινείται και τραγουδά ο χορός
Χαρακτηριστικά:
χαμηλότερη από τη σκηνή
αρχικά κοινό επίπεδο με υποκριτές
αργότερα διαχωρισμός
Στοιχεία:
πάροδοι (είσοδοι χορού)
θυμέλη (βωμός Διονύσου)
θέση αυλητή και υποβολέα
γ) Σκηνή
Χώρος των υποκριτών
Εξέλιξη:
αρχικά ξύλινη
μέχρι τέλη 4ου αι. π.Χ.
Περιλάμβανε:
λογείο (υπερυψωμένο δάπεδο – μεταγενέστερο)
σκηνικό τοίχο
Σκηνικά:
πρόσοψη ανακτόρου ή ναού
1 ή 3 θύρες
Σύμβαση:
δεξιά πάροδος → πόλη / λιμάνι
αριστερή → αγροί
🎬 3. Σκηνογραφία & θεατρικά μέσα
Το θέατρο συνδέεται άμεσα με τη θεατρική πράξη
Τεχνικά μέσα:
περίακτοι
εκκύκλημα
θεολογείο
μηχανή (αιώρημα)
χαρώνειες κλίμακες
βροντείο
🏆 4. Δραματικοί αγώνες
Χώρος & χρόνος
Θέατρο Διονύσου (Αθήνα)
Άνοιξη (Ελαφηβολιώνας)
Λόγοι:
διονυσιακή λατρεία
λιγότερες αγροτικές εργασίες
παρουσία συμμάχων και ξένων
Οργάνωση
Λήναια → άρχων-βασιλεύς
Μεγάλα Διονύσια → επώνυμος άρχων
Ρόλος επώνυμου άρχοντα:
επιλογή ποιητών
επιλογή ηθοποιών
ορισμός χορηγών
Χορηγία
Τιμητική λειτουργία
Ο χορηγός:
χρηματοδοτούσε τον χορό
παρείχε τροφή & στέγη
εξόπλιζε υποκριτές & χορευτές
Κριτές & βραβεία
10 κριτές (με κλήρο)
5 ψήφοι υπολογίζονταν
Νικητές:
ποιητής
χορηγός
Βραβείο:
στεφάνι κισσού
χορηγικό μνημείο
Επίσημα αρχεία: διδασκαλίες
🎭 5. Συντελεστές της παράστασης
Ποιητής
Κεντρικό πρόσωπο
Ρόλοι:
συγγραφέας
σκηνοθέτης
μουσικός
χορογράφος
σκηνογράφος
αρχικά και ηθοποιός
Ηθοποιοί
Επαγγελματίες
Μόνο άνδρες
Φορούσαν:
κόθορνους
παραγεμίσματα
προσωπίδα
Υποκριτική:
χειρονομίες
στάση σώματος
φωνή
Τα επικά μέρη τα απήγγελλαν
Προσωπίδα
Συνέχεια διονυσιακής παράδοσης
Λειτουργίες:
εξιδανίκευση ηρώων
απομάκρυνση από καθημερινότητα
ενίσχυση θεατρικής σύμβασης
Χορός
Τραγουδά και χορεύει
Εκφράζει:
συναισθήματα
κοινή γνώμη
Κίνηση:
στροφή – αντιστροφή
υπόρχημα (χαρούμενο)
Επικεφαλής:
αυλητής
Συχνά συνομιλεί με ηθοποιούς ο κορυφαίος
👥 6. Θεατές
Συμμετείχαν όλοι:
άνδρες, γυναίκες, παιδιά
μέτοικοι, ξένοι
Κρατική μέριμνα:
θεωρικό (εισιτήριο για άπορους)
Τάξη:
ραβδούχοι
Προεδρία:
άρχοντες
ιερέας Διονύσου
Ενεργό κοινό:
χειροκροτούσε
αποδοκίμαζε
Ενημερωμένο από:
προάγωνα
✔️ Συμπέρασμα
Το αρχαίο δράμα:
ήταν συλλογικό γεγονός
συνδύαζε τέχνες
λειτουργούσε μόνο μέσα στο θέατρο
Ύψιστη έκφραση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου