Ραψωδία ε (στ. 165–251)

Ραψωδία ε (στ. 165–251)

Α. Οδυσσέας στην ακρογιαλιά (165–187)

• Θρηνεί και αγναντεύει το πέλαγος

• Τρίτη παρουσίαση του ήρωα στην ίδια στάση

• Φυσική εμφάνιση – ικανοποίηση προσδοκίας ακροατή

• Ψυχική κατάσταση: απελπισία, νοσταλγία, καημός του νόστου

• Διπλή ζωή:

  • Μέρα: μοναξιά, θρήνος

  • Νύχτα: συνύπαρξη με Καλυψώ από υποχρέωση

• Αντιηρωική, ανθρώπινη όψη του ήρωα

Β. Α΄ λόγος Καλυψώς

• Ανακοινώνει την απόφαση να τον αφήσει

• Παρουσιάζει την απόφαση ως δική της

• Προτρέπει σε κατασκευή σχεδίας

• Προοικονομία για όσα θα ακολουθήσουν

• Στόχος:

  • Να δείξει την αγάπη της

  • Ο Οδυσσέας να κατακτήσει μόνος του τον νόστο

Γ. Αντίδραση Οδυσσέα – Α΄ λόγος

• Δυσπιστία και επιφυλακτικότητα

• Αιτίες:

  • Πολυετείς ταλαιπωρίες

  • Μακρόχρονη πίεση της Καλυψώς

  • Ευγένεια και διακριτικότητα

• Ζητά όρκο

• Φόβος παγίδας (σχεδία – πέλαγος)

Δ. Β΄ λόγος Καλυψώς

• Δεν θυμώνει

• Κολακεύει τον Οδυσσέα

• Ορκίζεται στη Στύγα (ισχυρότερος όρκος θεών)

Ε. Δείπνο αποχαιρετισμού

• Αντιθέσεις:

  • Θνητός – θεά

  • Ανθρώπινη τροφή – αμβροσία

  • Χαρά Οδυσσέα – λύπη Καλυψώς

• Προσπάθεια άμβλυνσης διαφορών από την Καλυψώ

ΣΤ. Γ΄ λόγος Καλυψώς

• Ύστατη προσπάθεια να τον κρατήσει

• Ζήλια για Πηνελόπη

• Υπενθύμιση κινδύνων

• Υπόσχεση αθανασίας

• Ανθρώπινη διάσταση της θεάς

Ζ. Β΄ λόγος Οδυσσέα – Το δίλημμα

• Αθανασία με Καλυψώ ↔ ανθρώπινη ζωή στην Ιθάκη

• Συνειδητή επιλογή του νόστου

• Υπέρτατη αξία: η ανθρώπινη ζωή με τα βάσανα

• Ανθρωπιστικό μήνυμα της Οδύσσειας